Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /var/www/vhosts/zeestermeerval.nl/httpdocs/wp-content/themes/Divi/includes/builder/functions.php on line 2714
Waterpolo | Zeester Meerval

Waterpolo

In Memoriam Harrie van Lanen

Op een totaal onverwacht moment, is op zondag 11 oktober 2020 onze oprichter van de vereniging, onze nestor Harrie van Lanen plotseling uit ons midden weggevallen.

“Kun je zwemmen?”
“Kun je goed zwemmen?”
“Kun je heel goed zwemmen?”
“Kom dan as dinsdagavond maar eens naar de training in het openluchtzwembad”.

Dit waren de eerste momenten die ik met Harrie meemaakte. Hij was de man achter de nog jonge vereniging. Overal waar het maar kon was hij bezig om zijn vereniging op poten te zetten. In het in 1958 geopende mooiste openluchtbad van de verre regio was er alle mogelijkheid voor. Van her en der kwamen de jonge en oudere zwemmers en zwemsters naar het bad in Uden. Er werden, vrij eenvoudig, wedstrijden gezwommen en ook aan het waterpolo werd getrokken. In water van vaak slechts 16-19 gr werden de wedstrijden afgewerkt en dat gaf enerzijds veel protesten, anderzijds ook karakter om ook in mindere sferen toch zo goed mogelijk te presteren.

Harrie trok als geen ander aan de verenigingen in de regio om het zwemmen een groter podium te geven. Met verenigingen uit Veghel, Schijndel, St.Michielsgestel en Boxmeer werd er een onderlinge competitie gedraaid met als inzet de “Cunencup”, de oudste beker die nog steeds in het Zeesterbad tussen de vele prijzen pronkt.
Harrie was in het 62-jarige bestaan van de vereniging vele jaren voorzitter en trok aan alle kanten om zijn vereniging, zijn club, zijn passie niet teniet te laten gaan.

Zeker toen hij in de beginjaren 70 in Limburg tegen een nissenhut aan liep, waarin een klein zwembadje de kinderen op de camping vertier gaf.
Dat was het!! Dat moesten we ook in Uden met “de Zeester” realiseren. Geen dag ging er meer voorbij, of Harrie was (samen met Huub van Boxmeer) bezig om zijn ideeën en plannen uit te werken.
Er moest “een gat” komen, er moesten stenen komen, er moest een installatie en verwarming komen, alles werd geregeld.
In oktober 1972 ging de eerste spade de grond in, in januari 1973, nog geen drie maanden later, was er de eerste duik in het nog koude water!!! Zelfs een zware storm, waarbij het dak van het bad geblazen werd, kon hem er niet van weerhouden, dit alles weer opnieuw aan te brengen aan het bad, zoals hij dat voor ogen had!!

Het was het begin van een zeer stormachtige groei van de vereniging. We schoten van ongeveer 100 leden heel snel door naar 700/800 leden!!
Van her en der kwamen de leden aangemeld. In Uden, in een eigen trainingsbad, kon men presteren! Een Olympische limiet en een wereldkampioen van Zeesterbodem!!! Harrie was trots en glunderde elke keer wanneer hij het bad binnen liep. En terecht. Zijn bad was werkelijkheid geworden!!!

Er werden overal contacten gelegd, zowel nationaal als internationaal. Contacten die hun weerga niet kenden. Zeester werd een graag geziene gast op de vele toernooien in Deventer, Borculo, Winterswijk, maar ook over de grens in Duitsland, België en Engeland. Hoogtepunt werd de training/vakantietrip naar het walhalla van het waterpolo Hongarije!!!
Harrie bleef al die jaren actief binnen zijn vereniging. Als voorzitter, als bestuurslid, als waterpoloër en bij de schoonmaakploeg. Hij gaf graag gevraagd en ongevraagd zijn advies en/of zijn mening, iets wat hem niet altijd in dank werd afgenomen. Want dat was Harrie ook. Altijd in voor actie, maar soms ook wel te. Eigenwijs is ook wijs, maar wel altijd in positieve richting voor zijn club.
Er waren natuurlijk ook tegenslagen in het bestaan van de vereniging. De afscheiding met zwemvereniging “de Meerval” deed hem pijn. Heel veel pijn. Afgetroefd door eigen leden van zijn vereniging. Het kon niet waar zijn. En weer moest er aan getrokken worden om alles weer in goede banen te leiden.
En weer kwam alles op zijn pootjes terecht.
Toen het bad aan een ware opknapbeurt toe was, stond Harrie weer vooraan in de rij om mee te denken, mee te praten, mee te onderhandelen. Zijn bad moest een unieke prachtige moderne uitstraling krijgen!!!
Ook het subsidiebeleid vanuit de gemeente werd door hem dikwijls aangekaart, omdat deze verdeling niet voldeed aan de eerlijke regeling binnensporten/buitensporten met eigen accommodatie.

Harrie leefde voor de club. Zelfs de uitstraling buiten het bad moest aandacht krijgen. In de carnavalsoptochten was “de Zeester” een graag geziene deelnemer, die altijd hoge ogen scoorde met hun loopgroep, die graag de actualiteit, kleurrijk en met heel veel plezier voorop liep.
In het boekje dat we bij het 50 jaar bestaan van de vereniging uitgaven, spreekt Harrie terugziend op die eerste jubileumtijd: “Over al die jaren, ja, het was mijn sport en mijn hobby. Ik heb er veel in kwijt gekund en het was fijn dat alles voor de club te hebben kunnen doen. Er waren heel veel ups, maar ook stevige downs. Medewerkers van uiteenlopend soort, maar allemaal vezels van de kabel die Zeester trokken. Ja , het was een fijne tijd!!
Hij werd destijds terecht gehuldigd met een lintje in de Orde van Oranje Nassau!!
Ook recent nog in de moeilijke tijd, heeft hij de club geholpen en gered. Zonder op de voorgrond te treden, maar door achter de schermen het bestuur te ondersteunen in raad en daad bij het reddingsplan.
We zullen zijn betrokkenheid, zijn inzet, zijn spontaniteit, zijn klaar-staan voor, zijn clubliefde, enorm hard missen!!

HARRIE, BEDANKT!!
Oktober 2020